Yaşamak için aşkımdan başka bir neden bulamıyordum, ondan başka bir şey düşünmüyor, beklemiyor ve ondan gelecek olandan başka hiçbir şey istemiyordum.
Ah! Sevdiğimiz ruhun üzerine eğilerek, orada bir aynadan görür gibi hangi görüntüyü verdiğimizi görebilseydik sadece! Kendimizi okuduğumuz gibi, hatta daha iyi okuyabilseydik keşke başkalarını! O zaman şefkat ne kadar huzurlu yaşanır, aşk ne kadar saf olurdu!