"Hepimiz mutsuzuz, ama hepsini bağışlamalıyız. Bağışlayalım, Liza ve sonsuza dek özgür olalım. Dünyayla ilgimizi kesmek ve tümüyle özgür olmak için, bağışlamak, bağışlamak, bağışlamak gerek."
Lanet bir gece, tek bir iz yok!
Yolumuzu şaşırdık, biliyorum!
Herhalde ecinni bizi kırlarda dolaştıran
Oradan oraya bizi sürükleyip duran
Ne kadar çoklar, nereye gidiyorlar
Neden şarkıları bu kadar dokunaklı
Umacıyı mı gömüyorlar
Cadıya düğün mü yapıyorlar
"Ah, yaşamaya yeni baştan başlamayı ne çok isterdim! Hayatın her dakikasının, her saniyesinin, ona verdiği mutluluğun değerini bilmek zorundadır insan..."
"Artık hiçbir şey anlayamaz oldum. Neden herkes kimseden beklemediği şeyleri benden bekliyor? Kimsenin katlanmadığı şeylere ben neden katlanayım? Kimsenin kaldıramadığı bir yükün altına ben neden gireyim?"