Soykırım ve katliamlar gerçekleştiğinde söyleniveren "Bir daha asla!" sözü, her şehitlik ziyaretimde bir kez daha anlamını yitiriyor benim için. Srebranista'da da aynısı oldu. "Asla unutmayacağız!", "Unutursak kalbimiz kurusun!" , "Bir daha asla buna izin vermeyeceğiz!"...Mezar taşları cevap veriyor bu sloganlara : Ey diriler, boşuna yalan söylemeyin!
Ömrüm boyunca her yanımı kendim dişlediğim, dişleyip koparttığım yerlerimi uzun uzun çiğnediğim, çiğnediğimin tatlısını kustuğum, ağusunu yuttuğum için, yenecek, kemirilecek, ısırılacak yerim kalmadı zannediyordum, varmış. İnsanın kırılacak kemiği bitmiyormuş, insanın umudu tükenmediğinden, umudum yok dediği anlarda bile aslında nefes alıyormuş.