Biliyorum ki bir gün, denizin sesine daha yakın, kalabalıklardan biraz daha uzak bir hayat yaşayacağım…
İnsanlar doğum günlerinde neler diler bilmiyorum.Benim dileğim hep aynı oldu huzurlu bir hayat, sevdiğim insanlar ve kalbime iyi gelen bir dünya…
Hayattaki en büyük korkum, sevdiklerimin yokluğuna alışmak zorunda kalmak.Bu yüzden her yeni yaşımda, onlarla geçireceğim sağlıklı ve güzel günlerin çoğalmasını diliyorum.
Bugün yeni yaşıma girerken geriye dönüp baktım. Yaşadığım her şeyin, aldığım her kararın beni bugünkü ben yaptığına bir kez daha inandım.
Bazı yolları isteyerek yürüdüm, bazılarına mecbur kaldım. Bazı insanları çok sevdim, bazı vedalara sessizce alıştım. Ama hepsi bana bir şeyler öğretti.
Bugün yeni bir yaşa adım atarken büyük mucizeler dilemek yerine; sağlık, huzur, ve kalbimin hep aynı samimiyetle atması için dilek tutuyorum.
16.06 🕯️🌊
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsan bazen hayatın içinde yürürken, aslında tüm yollarının tek bir yere çıktığını fark eder. Kalbin yönü değişmez; zaman geçse de, mesafeler artsa da, içteki yön hep aynı kalır. Benim yolum da böyle… Hep sana çıkan bir yol.
Dualarım var; her biri senin adını taşıyor. Sessizce, içimden yükselen her niyaz, aslında sana doğru uzanan bir köprü gibi. Gözyaşlarım bile rastgele değil; her biri senin yokluğunda biriken kelimeler gibi akıyor. Söylenemeyen her şey, su olup gözümden düşüyor.
Canımın bağlı olduğu o görünmez düğüm var ya… Bazen acıtan, bazen ayakta tutan. Eğer o “kazıktan kurtulursam” dediğim şey, bu yükün hafiflemesi ise, bil ki içimdeki en derin dilek yine sana varmak olurdu. Çünkü kalbimin yönünü değiştirmiyor zaman.
Vuslat dediğim şey bir ihtimal değil, bir özlem biçimi artık. Sana kavuşma fikri bile içimde bir sükûnet gibi duruyor. Çünkü her özlem, aslında seni biraz daha yakına çağırıyor.
Merakım hep sende kalıyor; neredesin, nasılsın, hangi sessizlikte dinleniyorsun… Bilmiyorum. Ama bilmekten daha güçlü bir şey var içimde: hissetmek. Ve ben seni hâlâ hissediyorum.
Belki de hayat, insanı en çok sevdiğine dair suskun bir bekleyişe dönüştürüyor. Benim bekleyişim de seninle anlam kazanıyor.
Ve bütün yollarım… Hep sana çıkıyor.
Serin bir yaz akşamında buluşalım
Çiy düşsün üstümüze sabaha karşı
Sırf üşüdüğümüz için değil
Yılların hasretiyle sarılalım
Kırılsın özlemin kemikleri
Gülüşlerimizi kaybettiğimiz yerde bulalım Eskisi gibi; sen günleri say, ben öpüşleri...
Serin bir yaz akşamında buluşalım
Kokun senden önce gelsin
Gözlerimi kapayınca rüyalara dalayım Dizlerinde uyuyakalayım saçlarımı severken Sabah saat beş, gitmek için çok erken Sarılıp uyuyalım
Serin bir yaz akşamında buluşalım
Dilek tutalım yıldızlar kayarken
Ben ellerini tutayım Sen kal, bulutlar giderken
Serin bir yaz akşamında buluşalım Ölmek için çok erken
