Çünkü bir çocuk kıymetli büyütülmediyse büyüdüğünde de değer vermiyor kendine.
Eğer bir peri gelip bütün dileklerimi yerine getirmeyi teklif etseydi, ne dileyeceğimi bilemezdim.
Sayfa 19·Kitabı okuyor
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Geceler şahit, yalnızlığımdan kaçamadığım tek an yastığa kafamı koyduğum zamandır
Sayfa 25·Kitabı okuyor
“Elimde sihirli bir değnek olsa ve "Tek bir hakkın var," deseler romantik ilişkiden kabalığı çıkarırım. Belli bir ilişkiden bahsetmiyorum, çünkü her ilişkinin kendi hikâyesi vardır. Bu, bütün ilişkileri kapsayacak bir dilek... Hayal bu ya... Sihirli bir değneğim olsa nezaket eklerim; illaki “Günaydın!” demeyi, Nasılsın?” diye sormayı, saçını okşamayı, gözünün içine bakmayı, gülümsemeyi eklerim. Tek hakkım varsa sadakatsizlik için kullanmam mesela. Ki sadakatin bir ilişkinin omurgası olduğunu düşündüğüm hâlde...
Sayfa 79 - Kronik Kitap·Kitabı okudu
"Huzursuz ve mutsuz insan kendi ile hesaplaşması bitmeyen insandır. Huzurlu olmak istiyorsan hırsınla, nefsinle ve öfkenlr hareket etmeyeceksin."
Sayfa 86·Kitabı okuyor
Söylediklerinin yalan olması canımı acıtıyor Poyraz...
"Çok mutlu bir çocuktum, Ekin. Ailem bana sorunlarımın üstesinden gelmeyi çok güzel öğretti. Öyle sevgi doluydular ki hayata karşı başka türlü bakamıyorum. Annem her gece bana kitap okurdu, babam en çok sevgiyi annemin evde olmadığı geceler gösterirdi. Çalışkan bir çocuktum ama babam notlarımı pek önemsemezdi. Oyun oyna, eğlen, derdi ve arka bahçede birlikte top oynardık. Doğum günlerimde bütün arkadaşlarımı davet ederlerdi ve bana bir sürü hediye alırlardı. Dilek tutmama bile gerek kalmazdı. Annemle yaz tatiline çıkardık, bir keresinde dönüşte balık almıştık. Adını Canavar koymuştum, en iyi dostum olmuştu. Suyunu değiştirirken yanlışlıkla klozete düşürmüştüm ve gitmişti. Babam denize giden yolu bulabileceğini ve yuvasına döneceğini söyleyerek beni sakinleştirmişti. Bana bir sürü kitap alarak kaybını dindirmeye çalışmıştı..."
Sayfa 89 - Poyraz·Kitabı okuyor