Ellerimi hiç sevmiyorum. Tırnaklarım bir türlü uzamıyor, farkında olmadan koparıyorum, canım acıyor. Hiç güzel görünmüyorlar.
Her gün içinde bulunduğum bu beden hapishanesinden çıkmak için dualar ediyorum. Çok kilo almış gibi hissediyorum. Ne zaman, ne yediğimin farkında değilim, bazen kendimi sadece yerken buluyorum. Göbeğim çıkmış, göğüslerim sarkmış ve bacaklarım kalınlaşmış. Aynada kendine bakan umutsuz kadını sevmiyorum, kurtulmak istiyorum ondan. Tanımıyor gibiyim, bir yabancının karanlık zihnine ve çirkin bedenine hapsolmuş gibi...