İnsanlar tüm hayatlarını birbirlerini kandırıp yalanlar söyleyerek geçiriyor ama daha da garibi, kimse buna özellikle içerlemiyor gibi görünüyor. İnsan hayatı öylesine halis, canlı ve şen şekilde ikiyüzlülükle dolu ki artık birbirlerini kandırdıklarının farkına bile varmadıklarını düşünmeye başladım.
Başkalarıyla tartışabilmekten acizdim, kendimi de savunamıyordum. biri beni eleştirse kesinlikle ve tamamıyla haklı olduğunu düşünüyordum. Korkunç bir hata yapmış oldum açıktı. Bu tür saldırıları uysal bir sessizlikle karşılardım ama içten içe acıyla kıvranıyor, korkudan delirecek gibi oluyordum.