Arnavutluk’ta çok yakın mesafede olan bir klise ve camiyi gezdim. Klisede Müslüman da gördüm camide Hristiyan da. Kimse birbirine düşman muamelesi yapmıyordu. O kadar güzeldi ki. Herkes birbirinin yaşam tarzına, inancına saygı duysa şurda toplasan 70 sene bile sürmeyen hayatımızı çiçek gibi yaşarız. Bizim eziyetimiz kendimize.
Kul hakkı yememeye önce kendinden başlaman gerekir. Önce kendi hakkımı yedirmemen, önce kendini düşünmen bencillik değil, hayatındaki en önemli insan olan sana iyi bakmaktır.
Ne savaşlar atlattın, ne yıkımlar ne ölümler gördün. Ne devletler geçti üzerinden. Yıkılmadın, hala çok güzelsin Prizren. Memleketim, çocukluğum gençliğim. Toprağında annemi yatıran şehir. Ben geldim.