“İnsanlar, sembolik rolleri tamamlandığında hayatınızdan ayrılır.
Her karşılaşma bir amaca hizmet eder: Uyandırmak, ortaya çıkarmak, öğretmek, zorlamak, iyileştirmek bazen yıkmak ve bazen de bunların hepsi bir arada. Bu hareketi tanımak, içinde bir şeyin olgunlaştığı işaretidir.
Çünkü insanı bir şans ya da ceza olarak görmeyi bıraktığında onları içsel sürecinin parçaları olarak gördüğünde hikaye değişir. Dramı geride bırakır ve farkındalığa geçer.“
youtu.be/pf2rXS-C4cs?si=...
Düşünün her akşam TV'yi açtığınızda haberlerde çok kötü olaylar görüyor ve kendinizi onların yerine koyuyorsunuz. Empati güzel şey ama amaç şu onların kötü halini gördükten sonra kendi durumunuzdan tatmin oluyorsunuz ve haliyle daha iyi bir hayat isteme durumunuz olmuyor. Bu psikolojiktir.