Özgür Dinçer Çalım
@dincercalim
'Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?'
Daha önce de bir çok çehov öyküsü okumuştum. "Köpeğiyle dolaşan kadın" pek güzel bir hikayedir. Çehov un bugünün insanını da yazdığını görürsünüz orda...
'Bir yolculuk hikayesi , Bozkır' ortalama çehov öykülerinden bir tık daha güzel bir novella.
Cumartesi gecesi başladım ve pazar öğlen bitirdim. Kendimi bir yolculuğa gitmiş gibi hissediyorum. Bi film seyreder gibi, hem içinde hem dışında olduğun birşey gibi. Netice de güzel bir yolculuktu. Bir çocuğun gözünden bozkırda yolculuk eğlenceli hoş birşeymiş.
Yolculuk kafilesini tanıyormuşum gibi bir his var üstümde.
Yoksulluk yine hikayenin her yerine sinmiş.
Panteley yolculuk boyunca yanım da söylenmiş gibi, iyisimi Dılov a bulaşmayayım, Kuzmiçov paradan başka birşey düşünmez. Hanlar güvenli değildir...hemen herkesin geçmişi güzel, bugunu berbat... Ruslar anımsamayı sever, yaşamayı sevmez...
Hikâyenin delisi Solomon un söylenmeleri ile bitireyim;
-... Görüyorsunuz ben bir uşağım. Kardeşimin uşağı, kardeşim yolcuların uşağı, yolcular Varlamov'un uşağı, bir milyonum olsaydı Varlamov benim uşağım olurdu...
...Kendimi Varlamov ile bir tutacak değilim. Varlamov Rus olsa da ruhen uyuz bir çıfıt'tır; bütün hayatı para ve kardan ibarettir, bense paralarımı fırına atıp yaktım. Ba ne para ne toprak ne de koyunlar lazım, benden korkmaları ve arabayla geçerken şapkalarını çıkarıp selam vermemesi de gerekmez. Demekki ben sizin Varlamov'unuzdan daha akıllıyım, daha çok insana benziyorum...
Okuyalım, okutalım. Güzel hikaye...
Özgür Dinçer Çalım
, 2020 okuma hedefini ekledi.2020 OKUMA HEDEFİ
18/52 kitap - %35 tamamlandı
18 kitap okudu
52 kitap
2.541 sayfa
11 inceleme
2 alıntı
Yazar in okuduğum ikinci kitabı ve ilki 'bozkırda altmışaltı'ydı. Doğrusu ilki daha güzeldi.
'Ah Mercimeğim' de benim oldukça sevdiğim bir öykü kitabı oldu. Yine de yazarın hiç bir kitabını okumayanlara önce 'bozkırda altmışaltı'yı tavsiye ederim.
Kitapta altı öykü var. Altısı da güzel. Taşra hikayeleri. Taşranın insanı temizliği, güzelliği ve yoksulluklarıyla hikaye edilmişler.
Ah mercimeğim, uykucu duman ve ben, baba neredesin, bahar eyyamında bülbül sesinde, köfte ekmek , bacanaklar; hepsi ayrı ayrı güzel öyküler. Ben özellikle bacanakları ayırıyorum. Ah mercimeyimde yine bir tık daha güzel bir öyküydü.
Bütün öykülerde dil oldukça güzel ve okunası.
Çoğunlukla yoksul insanlar anlatılıyor. Memlekette insanlar binlerce farklı acı çekiyor. Yoksulluk tüm yurtta ortak bir bela. Ve tüm dertlerin,acıların anası gibi.
Ah mercimeğim bir aşk öyküsü yine yaşanmamış bir aşkın öyküsü. Bu kez birliktelik başladığında öykü bitiyor. :)
Yazar in diyalogları iyi yazdığını ve öykülere insani çekmeyi başardığını söyleyebilirim. Başlıyorsun ve okumaya devam ediyorsun. Iyi okumalar...
