Sizler de çevrenizdeki insanları analiz eder misiniz? Yaptığım analizler neticesinde edindiğim çıkarımlardan birini sizlerle de paylaşmak istiyorum. Çevremdekileri düşündüğüm vakit zihnimde tasavvur eden insan tipi az veya çok mutlaka bir şeylerden şikayet etme , beğenmeme, eksik ve kusur bulma hâlinde. Bu hal o insanlarla ilişki içinde olduğumdan bana da az çok sirayet etmiş. Bunu farketmek benim nazarımda bir aydınlanmadır. İnsan farkında olmayabilir fakat ilişki içinde olduğu insanlara benzemeye başlar. Bu sebeple ilişki kurduğumuz insanlar hayatımızın şekillenmesi açısından çok mühimdir ve dikkat edilmesi gereken bir konudur.
Fakat bu ışığa çok bakamıyordum, bu güneş bile gözlerimden içeriye girince kendimden daha büyük bir karanlık denizine düşmüş gibi derhal sönüyor ve içimin rengini alıyordu.
Bir söz insanın neresinden doğar dersiniz?
Dilinden mi , yüreğinden mi , aklından mı? Düşlerinden mi yoksa gerçeğinden mi? Ve kaç kapıdan geçip yerini bulur başka bir insanda ? Yerini bulur mu gerçekten?
Şükrü Erbaş