İnsan yüzü görmemişti yedi gündür. Yedi gün dediğin o kadar uzun değildi, insanları unutmaya yetmezdi. Ama yıkmaya yeterdi, değerleri, amaçları, sevgileri kül etmeye, baştan sona değiştirmeye yeterdi. Yetmişti de belki. Birçok şeyler erimiş, karışmış, bozbulanık olmuştu Divitoğlu'nun beyninde.