● Her lisân bir insan ise
Her kitap da o insanın bakış açılarını geliştiren bir pencere olur.
Saatlerimiz nihâyete ermeden, pencerelerinizi çoğaltmaya bakın.
Bana uymaz arkadaşım! Böyle özel günlere oldum bittim karşıyımdır zaten. Neymiş o öyle Anneler Günü, Babalar Günü... Anası babası olan 364 gün yatacak da o tek günde günahlarının vebalini ödeyecek! Geçiniz...
Ya anası babası öbür dünyaya göçmüş olanlar? Böylesi günler, işkenceden başka nedir onlar için?
Aynı durum, Sevgililer Günü için de geçerli. Gerçek sevdalılar (böylelerinin varlığından da şüpheliyim ya, neyse), kısıtlı zaman dilimine bağlı kalmadan, sarılıp sarmaş dolaş olmuyorlar mı zaten? Ya sevgi(li)sizler? Onları düşünen bir Allah’ın kulu yok! Kalp şeklinde yastıklar, kırmızı güller, vitrinleri dolduran hediyelikler... Kalbi boş ya da kırık garibanları kahretmek için, bilinçli eylem yapıyorlar sanki.
Çocukluğumda bile ağlamazdım ben! Gözyaşı, zayıflığın, güçsüzlüğün dışavurumuydu; asla seçenek olamazdı bana! En zorlu savaşımlardan, en karşı koyulmaz duygu sağanaklarından başı yukarıda, dimdik çıkabilen ben... Şimdi...