(Rüya) (Mafya lideri gençti 20 yaşlarında gibi görünüyordu ve mafya lideri olmamıştı. Baronun altındaki adamla henüz yeni çalışmaya başlamıştı. En yakın arkadaşıyla birlikte Ucuz takım elbiseleriyle baronla bir görüşmeden dönüyorlardı.
Rüküş Takım elbiseleri ve ucuz araçları yüzünden onlarla dalga geçmişlerdi.)
Mafya Lideri (Gözünü yoldan ayırır ve arkadaşına bakar): Şu birlikte olduğu kadın var ya
Benden hoşlanıyor
Arkadaşı: Ney ?
Uyuşturucuyu fazla kaçırdın herhalde
O baronun eşi
Zıplama istersen
bi ölçülü ol
Hadi baronun eşi olmadığı bir gerçeklik yaratalım
Hadi onun Rolls Royce’a binmeyip dolmuş kullandığı bir evrenin içine doğru ilerleyelim
(Mafya lideri anlamsız anlamsız arkadaşına baktı)
aynı sınıfa mensup bireyler olduğunuzu var sayalım demek istiyorum
Kadın kırk yaşında
yüzündeki kırışıklıkları görmedin mi ? - sen ise 20 yaşındasın-
Öyle bir kadın seni niye istesin
Öyle bir gerçeklikte bile şansın yok
Niye kendine uygun birini yaşıtın birini bulmuyorsun
Sülalemizi öldürtmek mi istiyorsun
Denyo musun ?
Ölçülü olmayı öğren
Mafya Lideri: Sen ölçülü ol
Ben o kırışıklıklarda sadece güzellik görüyorum
Bence o kırışıklıklar olmasaydı bugün olduğum kadar aşık olmazdım (Arkadaşı: Aşırı salaksın )
Gözlerime bakarken duman rengi gözlerini görmedin mi ?
- İnsan yalan söyler
Ancak gözler asla
Geceye Sözüm VarMüzik
Geceye sözüm var, dağılmam artık
Karanlık üstüme yıkılmaz artık
Düşsem de kalkarım, bırakmam kendimi
Yollar uzun olsa da bulurum yerimi
Geceye sözüm var, susmam bu defa
Kırıklar içimde kalmaz sabaha
Bir ışık yakarım en dipte bile
Kendime varırım, adım adım yine...
youtu.be/FpfqD_wuYgI?si=...
Reklam
Dostoyevski, Yeraltından Notlar’da insanın içindeki o muazzam tezatlığı; hem en dipte olup hem de o 'ilk ideale' duyulan saygıyı nasıl kaybetmediğimizi öyle bir anlatıyor ki... İnsan kendi ikiyüzlülüğüyle ve konfor alanıyla yüzleşiyor.
İnsanın varoluşunu hiçbir neden-sonuç zinciri tam olarak açıklayamaz. Var oluş, en dipte absürttür. Bu yüzden hayatı fazla ciddiye almak, belki de insanın kendi rastlantısallığını unutmasından başka bir şey değildir.
Gece'ye sözüm var,dağılmam artık...
Karanlık üstüme yıkılmaz artık...
Düşsem de kalkarım,bırakmam kendimi...
Yollar uzun olsa da bulurum yerimi...
Kırıklar içimde kalmaz sabaha,
Bir ışık yakarım en dipte bile,
Kendime varırım adım adım yine...
Reklam
Reklam