O zamanlar gökyüzü biçilmiş buğday kokardı
Çiğnenmiş üzüm mısır püskülü bostan yaprağı
Toprak kokardı insan emeğiyle yoğrulmuş.
Rüzgâr serin sesli konuğuydu evlerin
Bulutlardan ağaçlardan saçlardan süzülen
Bir dirim duygusuyla doldururdu odaları
Yağmur ikinci adıydı akşamların
Günün yorgunluğu üzerine dökülen
Bir düş inceliğinde akardı sular arklarda
Dilde uzaklık türküleri tutuşturarak.
İnsanlar bir soru imi gibi girip çıkarlardı
Geçimin dar kapılarından
Alın teri umut ve kaygıdan örülü
Mutluluk toprağın ve güneşin eline bakardı.
Reklam
Savaş Bitti
Benden ısrarla nefsimi ıslah etmemi istediler
nerede bende o göz
var mı bende öylesine bir dirim.
İsmet Özel
artık uyansan diyorum
uyuduğun uykulardan
bulaştığın rüyalardan
bilsen hani birazcık
bembeyaz atlı prenslerin
kapkaranlık yüzleri
babadan kalma zincirleri olduğunu
solduğunu bahçesinde çiçeklerin
pamuktan prenses'lerin bin pişman
cücelerin dev olduğunu
bilsen
bir bilsen artık
kitapların arasında kurutulan güvercinlerin
papatyaya vurgun
güle hasret olduğunu
ötüşünün boğulduğunu sensizliklerden
dalsız
ve göğünden koparılmış olmanın
çaresenliğiyle
kaf kül olsa da
uyansan
hatırlasan annen kaç dirim örmüştü kalbine
kaçını yerden toplamıştı saçlarının
gülüşünü görenden dökülen günahların
kaç tesbih tanesinde
ıpıslak avlularda
sabahları hu hu 'lara karıştığını
meleklerin omzunda yarıştığını
tenin duadan yaratılmıştı oysa
bir bilsen
GÜNÜN ŞİİRİİnsanlar ve Duygular
DAVETİYE ( NİHAL ATSIZ)
Not: Şair şiiri ikinci dünya savaşında İtalyanların boğazları istemesi sonucunda yazmıştır.)
Ey benito musolini! Ey gayet yüce,
İtalyanlar başvekili muhterem Duce!
Duydum ki, yelkenleri edip de fora
Gelecekmiş orduların yeşil Bosfora.
Buyursunlar… Bizim için savaş düğündür;
Din arabın, hukuk sizin, harp Türklüğündür.
Açlar nasıl bir istekle koşarsa aşa
Türk eri de öyle gider kanlı savaşa.
Hem karadan, hem denizden ordular indir!
Çarpışalım, en doğru söz süngülerindir!
Kalem, fırça, mermer nedir? birer oyuncak!
Şaheserler süngülerle yazılır ancak!
Çağrı Beğ’le Tuğrul Beğ’in kurduğu devlet
İtalyalı melezlerden üstündür elbet;
Bizim eski uşakları alda yanına
Balkanlardan doğru yürü er meydanına;
Çelik zırhlı kartalları göklere saldır…
Fakat zafer sizin için söz ve masaldır…
Dirilerek başınıza geçse de Sezar
Yine olur Anadolu size bir mezar.
Belki fazla bel bağladın şimal komşuna,
Biz güleriz Cermenliğin kuduruşuna,
Tanıyoruz Atilla’dan beri cermeni,
Farklı mıdır prusyalı yahut ermeni?
Senin dostun cermanyaya biz Nemşe deriz,
Bir gün yine bec önünde düğün ederiz.
Söyle, kara gömlekliler etmesin keder;
Reklam