Doğu metinlerinin bize söylediği daha ziyade şudur: “Kendini küçük titrek ışıkla bir tutma. Kendini, kendini özdeşleştirdiğin o ışıltıda yansıyan ışık kaynağıyla bir tut.”
Ay’ın sembolik karşıtı; hiçbir zaman ölmeyen, göz kamaştırıcı ışık Güneş’tir. Güneş nereye gitse, ışık da oraya gider. Bu ışığı doğrudan tecrübe etmek, tıpkı güneşin bitkileri kavurması gibi, hayatı yakıp kül eder. Dolayısıyla bu iki gücün etkileşimini, hayata uyarlarsak doğrudan ışığın güneşe benzer gücü ile yansımayla gelen ışığın aya benzer gücünün etkileşimi, en büyük mitik temalardan biridir.