didem toruloğlu
@dito
25 okur puanı
Ekim 2015 tarihinde katıldı
Reklam
Eğreti düzenin sağlam duran tek sütunu üzerinde kader yazıyordu. Behemehal mukadderattan bilinmesi lazımdı her fenalığın.
Kayıplarımı düşünmemeye karar verdim, korkuları gül dallarına astım, kırk karınca yuvasından toprak alıp üstüne attım. Postumu ateşlerde yakıp ipek bir kaftan giyindim. Kemanım da benim gibi beden değiştirdi. Çağlar ötesine gitti, hiçliğe uzandı döndü. Kuyruklarımızı kesip yenisini bekledik. Günbatımında ona bir isim verdim. Yaptığım deliliğe ve yeni bize uygun olarak ona Doctor Who dedim.
Yolun sağ tarafı, artık mutena olan neşesiz Sulukule’ye iniyor, sol tarafı ise Fevzi Paşa Caddesi’ni gösteriyordu. Aldığım tarife göre, telakigâh, Mustafa Ağa Çeşmesi civarındaydı. Kalabalıklarıyla tenhaları tehlikede birbiriyle rekabet eder hale gelmiş şehrin insanı olmak kolay değildir. Bir müddet bünyemi yolun ıssızlığına alıştırmaya çalıştım. Caddeye kadar topuklarım kaba etime vura vura, neredeyse koşarak ilerledim. O esnada, yağmur asfaltı delecek kadar şiddetle yağmaya başladı.
İstanbul’da mesafeleri uzunluktan ziyade zamanla ölçmek icap eder. Etrafıma panoramik bir bakış attım ve başka bir zaman dilimine ışınlandığımı hayal ettim. Gerçekleri görmek istemediğimde kendi fantazyamı yaratır ve benliğimi dünyadan tecrit ederim. Bana armağan edilen bu haslet, hayatı anlayabilmemin de, katlanabilmemin de yegâne yoludur benim için.
Bugüne kadar sayısız anne edindim ben. Nihayet üç tanesinde karar kıldım. Karanlık gecelerde Tante Rosa anam nasihatler verdi bana. “Kaderindeki Tante Rosa’lıktan kork” dedi. Gökyüzünde alaimisema belirdiğinde altından geçtim. La Strada’nın Gelsomina’sına dönüştü anam. Birlikte dans ettik, sayısız şehir gezdik. Yıldızlı gecelerde Tanti Rodica anamın yanında uyudum. Şarkı söylemeyi ondan öğrendim. Musiki perileri bir gece onun sesini armağan etti bana. İstanbul sokaklarında beraberce gezip aynı hançereden şarkılar söyledik Tanti Rodica’yla. “Amor fati! Amor fati!” diye haykırdık sokaklarda. Hepsiyle mutlu oldum. Yeni bir anneyi neden isteyeyim? Bunca yılın yalnızlığından neden vazgeçeyim?