…
Şiirlere gömün beni
Bir şairin kesildiği yerden,
Ezildiği yerden,
Yaşam yeniden filizlenirken,
İçinden acılar akarken,
Ellerinden bir doğum doğarken,
Beni ölüme öldürün,
Beni şiirlere gömün.
Susun ve dinleyin Eser’i;
Gökay bir şiiri diriltirken.
Mısraların haykırdığı yerden
Sessizliğin bile sustuğu yerden
Bir şairin dilinde
Ansızın yeniden doğarken
Şiirlere gömün beni
Sormayın işte
Sormayın artık,
Yaşamayı yaşayıp yaşamadığımı sormayın.
Ne mermer isterim
Ne adımı taşıyan bir taş.
Bir dize yeter bana,
Bir şairin dilinde
Ve vakit geldiğinde,
Ansızın yeniden doğmak için.
Göklere uzanan mısralara gömün beni.
Çiçekler de solmadan soluğumda,