kübra
@dkkubra
55 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kendimizi dayandırabileceğimiz bir temel de yoktu. Bizler sonsuz sıfırlar gibiydik. Bir hiçlikten bir diğerine sürüklenen zavallı varlıklardık.
Reklam
En aşağılık solucanlar gibi yaşıyoruz. Her zaman yenik, yenildikçe yemek yapıyor, yiyor, uyuyoruz. Sevdiğimiz herkes ölüyor. Yine de yaşamdan vazgeçmek söz konusu olmuyor.
Beni motive eden şey belki de can çekişen yüreğimde hâlâ var olan, karanlıkta parıldayan o küçük ışıktı. Ama belki de o olmasaydı daha iyi uyuyabilirdim.
Kalbim durdu. Bir insanın bilebileceği en derin üzüntüyü duydum. Yalnızdım. Korkunç derecede yalnız, bu en kötüsüydü. Eğer bunu atlatabilirsem, sabah olacaktı ve kesinlikle biliyordum ki yine kahkahalar atıp eğlenecektim. Eğer güneş bir doğsaydı. Yalnızca sabah olsaydı.
Daha tanışacağım insanlar var, bir daha asla görmeyeceğim diğerleri. Sen farkına varmadan giden insanlar var, yalnızca bir yerden bir yere gidenler var. Daha birbirimizle selâmlaşırken şeffaflaşıyorlarmış gibiler.
Reklam