- İnsanlık ne tuhaf! Zengin olmak ya da zengin görünmek... Onlar için çok önemli olabiliyor demek ki...
- İnsanlık tarihi boyunca, bu hep böyle olmuştur. Statü, yani toplum tarafından nasıl algılandığımız insanlar için sanıldığından daha önemlidir.
- Akıl her zaman işe yaramıyor galiba... İnsanlar aptalca şeyler uğruna hep birlikte deliliğe soyunuyorlar...
Toplu delilik, her zaman bireysel delilikten daha tehlikelidir, çünkü bulaşıcıdır ve insandan insana geçtikçe gördüğün gibi daha da gelişip değişiyor. Her insan kendinden bir şeyler katıyor ve bir süre sonra toplumun ihtiyaçlarına göre bambaşka bir şekil kazanıyor. Mikrobun mutasyona uğraması gibi bir şey yani!
Kolay mı insan olmak? Mümkün mü insan olup da acı çekmemek? İnsan insanın kurdudur diyen filozof Thomas Hobbes ne kadar haklıymış! Düşünüyorum da, insanı, yine başka insanlar üzüyor en çok... Taptığı, hayran olduğu, değer verdiği, muhtaç olduğu ve çok sevdiği insanlar... Düşmandan çok dostlar üzüyor.