"Kötü laflar umrumda değil benim!
Serçenin ölmesinde bile bir bildiği var kaderin.
Şimdi olacak birşey yarına kalmaz,
Yarına kalacaksa bugün zaten olmaz.
Bütün mesele hazır olmakta..."
Olmak ya da olmamak işte bütün mesele bu !
Düşüncemizin katlanması mı güzel,
Zalim kaderin yumruklarına, oklarına,
Yoksa diretip bela denizlerine karşı
Dur yeter demesi mi ?
Ölmek uyumak sadece ! Düşünün ki uyumakla yalnız bitebilir bütün acıları yüreğin,
Çektiği bütün kahırları insanoğlunun.
Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü !
Çünkü o ölüm uykularında,
Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.
Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına ?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.
Kötülere kül olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken,
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek,
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Ürkütmese yüreğini ?
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa
Cektiklerine razı etmese insanı ?
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi :
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini.
Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar