Şimdi onun yanında olmayışı yüzünde hüzünlüyken bu düşünce; onu sevindirmek, onun sizi beklediğini, şimdi aklında sizinle birlikte olduğunu, her an yanınızda hissettiğinizi!? bilmek, hissetmek, yanınızda görmek…Bu mahzunluğa sonsuz bir tat veriyor, sevilen için çekilen sıkıntıları bir gam damlasıyla karışık bir hoş sarhoşluğa dönüştürüyor, zaman geçtikçe bir esef kadar tatlılaştırıyordu.
Hayatın en memnunluk duyduğu anında bile ruhundaki noksanlık hissi bir başka ihtiyaçla dağlanıyordu; bu ihtiyacın ancak böyle sıcak bir sevgiyle, böyle dostça, kardeşçe bir vefa, bir bağlılıkla giderileceğini sanıyordu.