“Hüzün ki en çok yakışandır âşıklara.Yandık,yakıldık; ama hüzünden yana asla yakınmadık. Ne de olsa biz mahzun bir Peygamberin ümmeti değil miyiz? Hüzün taze tutar aşk yarasını. Yaramdan da hoşum,yârimden de….”
Öğrendim;aşk ile dokunmak ve aşk ile yaşamak gerekmiş… Aşk’ı bilmek için zamanın beşiğinde avunmak yerine, yola çıkıp aramak gerekirmiş. Yol çok uzak lakin varmak, bir adım atmak kadar kolaymış.