“Bakın şu satırlara!..” diyerek şiirin ortasından birkaç mısraı tekrar okudu:“Onu ben çocukluğumdan,İlk rüyalardan tanırım.Yalnız yürüdüğüm zamanOdur arkamdaki adım.Onun korkusu, içimdeÜrkek bir dünya yaratan...”Ömer haykırır gibi tekrarladı:“Evet, evet onun korkusu... İçimde bu ürkek dünyayı yaratan onun korkusu... Ben bu değilim... Ben başka bir şeyler olacağım... Yalnız bu korku olmasa... Hiçbir şeyi bana tam ve iyi yaptırmayacağına emin olduğum bu şeytandan korkmasam...”