"Ama gerçekte, ikisi de bu partilere neden katıldıklarının farkındaydı: Dördünün birlikte olabileceği sınırlı fırsatlardan biriydi, kimi zaman da dördünün paylaşabileceği anılar yaratmanın tek olanağı, iyiden iyiye küllenmiş ateşe bir top kav bırakmanın yegane yolu gibi hissediyorlardı. Her şey eskisi gibi yapmanın bir şeyliydi."
"Bazen her şeyden korkuyormuş gibi hissediyordu ve bu tarafından nefret ediyordu. Korku ve nefret; korku ve nefret... Bazen hayatında bir tek bu ikisi varmış gibi geliyordu. Kendinden başka herkesten korku, kendindense nefret."