Her düşünce kişinin ruhunun iç yansımalarının , gelgitlerinin , derin iç çekişlerinin , zaman zaman çatışmalarının ve ideallerinin es(-e,-i)ridir . Aslında kendimi kendime anlatıyordum başkalarına anlatıyormuşcasına
"ıstırabın yüceliğinden şüpheleniyorum fakat biliyorum ki bizi daha derinlemesine incelenmeye daha çok teşvik ediyor ...Bir insan zaafla bir tecrübe geçirdikten sonra hayat meselelerini daha açık bir güvensizlikle tetkik eder....Bir intikam arzusu 'hayata karşı bir mukabelede bulunma ' hissi uyanır ...
Her zaman şeylerdeki aykırılığın bulunulmaması gerektiğine içten içe inanıyordu fakat o , onun doğal yapısı ise ne yapabilirdi ki ? Elinden pek de birşey gelmiyordu.Şeylere saf ve çıplak gözle bakmayı alışkanlık edinmişti.
Dünya her ne kadar pesimist tarzda yaşanamasa da , bir seçenek olarak orada duruyor , yaşam 'en iyi' şekilde yaşansa bile gerçekten yaşanmaya değmeyen bir uğraş mı ?