Her günün ‘dün’ olmadan bugüne dahil olduğunu hissettiğim dönemler oluyor… Her nefes ayrı yük…
Yarınları da çekiyorum bugüne. Aynı zamanda bugünleri yarınlara erteliyorum.
zihnim sisli havada toparlamaya çalışıyor kendini…
İçimde kaynağını bilmediğim bir ağrı ve beni ilgilendiren her zerrede… bu böyle sürüp gidecek ve ben çölümde dünü bırakıp yarını unutacağım yaşamın yükünü üstümden atacağım o günün serabını görmeye devam edeceğim…
Allah’ım…