Uğultulu Tepeler1000Kitap
12/05/23 Kısa(: bir aradan sonra bitirdiğim ilk kitap. Duygu çeşitliliği açısından oldukça zengin ve Karakterlerdeki bütün duygular uç noktalarda… En sevdiğim kitaplar kahramanlarının birbirinden ayrılışını net olarak hissettiğim ve analizinde beni heyecanlandıran yeni karakterler ile tanıştıklarım. Bu yönüyle güzel bir hikayeydi ama yeniden okuyacağımı zannetmiyorum.. Sevgi temelli intikam işlenmiş. Hikayenin ortalarında sevginin intikamın içinde kaybolduğunu hissettirse de hikayenin sonunda yeniden görüyor olmak kitabın umudumu besleyen tek yönü oldu.. umudum önemli :D bu günlerde umuda tutunuyorum (:
OYSA HİÇ DEĞİŞMEDİM BEN!Edebiyat
“Hikaye çok güzeldi
Ama bana keder verdi.. içimden ağlamak geliyor…”s117.
Görünüşte bir zafer
Ama gönlümde hep bir yenilgi burukluğuyla anımsayacağım..
Kitap bitikten sonra bazı şeylerin zamanının olduğunu hatırlattı bize. Nasıl güçlü arzulamış olursak olalım zamanından sonra gelmişse eğer eski anlamını çoktan yitirmiş olduğunu görüyoruz.
“Şimdi herkes besliyor diye besliyorsunuz beni…”s417
Bu cümleyi de üzerinde durmaya değer buluyorum. Çünkü günümüzde Çoğu şeyin değerini popülerliği belirlediği için tam olarak bu günleri anlatıyor desem abartmış olmam zannımca.
Oysa Hiç değişmedim ben hep aynı Martin EDEN’im!
Son olarak bu kitabı her yerde paylaşılan “ "Seni kitap okuyan insanlarla tanıştıracağım. Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer.."
Alıntısıyla listeme eklemiştim. Okuduktan sonra alıntı anlamını yeniledi zihnimde.
Tekrar tekrar okunası bir kitap…
(Yılın son kitabı idi.. bu yılda bitirmekle çok doğru bir hareket yapmışım. Zira yeni bir başlangıcın umutsuzluk temelli olmasını istemem.)
İstanbul’dan Erzurum’a yağmurlu bir havada türlü duygularla maziye bir tren yolculuğu...
şimdi elimde bir kandil...
•••
Gözlerim gönlümdeki hasretin tozuna nazar etti,
Gölge düşmeden, uzanan ele uzatmalı eli...
Senden beklediğim, beni hayırla anmandır...
•••
Geçmişe yönelik pişmanlıklar sebebiyle, bu yollardan geçen tecrübe sahibi herkesi saatlerce dinlemek kıymet biçilemez bir hazine gibi zihnimde. Kitaplarda da böyle cümleler yarama dokunurcasına iyileşeceğimin haberiyle acıtıyor içimde bir yerleri.
İhtiyaç duyduğum hoş bir sohbetti...
Kitaplarımı yıldızlar gibi düşünürsem bu kitap da çıplak gözle görebildiklerimden biri olarak yer alacak aralarında.
Hayırlarla...
-Spoiler-
.
. “O adamın nesi var?” “Başlangıçta hastaydı.... ama şimdi AÇLIKTAN ölüyor !..s555
açtılar. Hırslıydılar. Geldikleri bu yerde bir yuva bulacaklarını ummuşlar, oysa yalnızca nefret bulmuşlardı! s287
Kalıplaşmış kelimeler çok acımasız! Hele çocukluğumuzdan, anlamını kavramadığımız o günlerden kulağımıza dolan o kelimeler. Duyarsızlaşmışız onlara karşı. Herhangi bir vesileyse yeniden öğreninceye kadar, bir şey ifade etmeyecekler bizler için...
ve bunlardan biri: AÇLIK. Öleceğim açlıktan...
açlıktan öleceğini düşünenler bu cümleyi kuramadı! Hele ki hala birilerine karşı sorumluluğu varsa...
içimde bi yerlerde küçük bir yara açtı bu kitap...
Umarım kapanmaz...
