"Neden böyle aptalım ben? Madem başkalarının aptal ve ben onların aptal olduklarını kesin olarak biliyorum, öyleyse neden onlardan daha akıllı olmak istemiyorum?"
"Üniversitede okuyordum, ama masraflarını karşılayamadığım için ayrılmak zorunda kaldım. Hoş, her şey yolunda gitse ve ayrılmasam ne olacaktı? On, on iki yıl sonra, yıllık bin ruble geliri olan bir öğretmen ya da memur olmaktan başka ne umabilirdim?.."
"Oysa ne söyleyebilirim sana? Hiçbir şey anlamayacak, yalnızca acı çekeceksin... benim yüzünden!.. Bak işte ağlıyor ve beni kucaklıyorsun... Niçin kucaklıyorsun beni? Bu acıyı tek başıma çekemediğim ve "sen de acı çek ki, ben biraz hafifleyeyim" dediğim için mi? Böyle bir alçağı sevebilir misin sen?"
"-Biliyor musun, -dedi, -eğer aç olduğum için çalsaydım bu paraları...- sözcüklerin üzerine basarak devam etti. - Şu anda mutlu olurdum. Bunu bilmiş ol!"