Çocukluğum sorgulamak ve yargılama makinesi olarak geçiyordu: Sen birsin ama etrafın bin. Kalabalık geniş aile ile çekirdek aile iç içeydi. Etrafım çokça kişilik doluydu yani: yanlış denileni
"Biraz yaşamak için iki kez doğman gerekiyor, hatta biraz da. Bedenle ve sonra ruhla doğmalıyız.
İki doğum bir parça gibi bir parçalanma gibi. İlki bedeni dünyaya fırlatıyor. İkincisi ruhu cennete doğru sallar."
Cihan dediğin doğmak, yaşamak ve ölmektir. Doğman bir sevdanın yumağı; yaşamak bir gayretin gereği; ölmen de varlığının sebebidir..
Ne için ölmeli insanoğlu? Yurt için,namus için, ille de sevda için!..