Develere çöl gemisi derler bilirsin,bu mübarek hayvan üç hafta yemeden içmeden,aç susuz çölde yürür de yürür;o kadar dayanıklıdır yani.Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır. Gördükleri yerde o dikeni koparır çiğnemeye başlarlar. Keskin diken devenin ağzından yaralar açar, o yaralardan kan akmaya başlar .Tuzlu kanın tadı dikeninki ile karışınca bu devenin daha çok hoşuna gider .Böylece yedikçe kanar, kanadıkça yer ,bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölür deve .Bunun adı haresedir.Demin de söyledim hırs ,ihtiras ,haris gibi kelimeler buradan gelir. Bütün Orta Doğu’nun âdeti budur oğlum ,tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz .Kendi kanının tadından sarhoş olur.