Sıradan bir insanın günleri, monoton bir dansın tekrarları gibidir. Evden işe, işten eve, belki de hafta sonları alışveriş yapmak ya da biraz dolaşmak için çıkar. Hayatının büyük bölümü, bir bilgisayar ekranının yansıttığı düşünceler ve görevlerle geçer. İş arkadaşlarının yüzleri, tanıdık birer maske olarak kalır. Sosyal medyada dolanan görüntüler, gerçek dünyanın yerini alır ve insanın ruhunu daha da yalnızlaştırır.