Daha önce hiç kimse beni çıplak elleriyle öldürmeye kalmamıştı. Bu yeni bir şeydi, içgüdüleriyle hareket eden gölgeler tarafından avlanmaktan çok daha farklı bir şey. Üstüne ateş açılmasından da farklıydı. Kurşun kullanmak çabuk ve kişiliksiz bir öldürme şekliydi. Oysa ellerinizi kullanmak için çaba sarf etmeniz gerekirdi. Nefret gerekirdi. Böylesine büyük bir nefretin bana yöneltildiğini bilmek hem tuhaf hem de acı vericiydi. Adımı bile bilmeyen tuhaflar toplu bir delilik anında benden öylesine nefret etmişlerdi ki beni yumruklarıyla döve döve öldürebilirlerdi.
Dekorasyon konusundaki beceriksizce çabaları –kurumuş bir çiçek buketi, şöminenin üstündeki rafa çivilenmiş bir at nalı, Kraliçe Victoria'nın çerçeveli bir portresi– her nedense hiçbir süslemenin olmamasından daha üzüntü vericiydi.