hayatı giyinmedik biz hayat elbisesinin kıvrımları arasında yalnızca yokluğu giyindik biz.
dinginliği arzuladık belaya duçar olduk unuttuk toprak olduğumuzu ne topraktakine razı olduk ne gökyüzüne erebildik nerede Allah'ın meltemi varlık toz olduktan sonra nerede durdu yoksa kainatın yaratıcısının sinesine mi sığındı
keder inkisar ve bahtsızlık taşıyarak yoksa onu dürüp büktü mü kader
ancak ne zamana kadar ya da havaydı da yine havaya mı dönüştü?