Dora
@dorafield
Boğaziçi
İstanbul
12 Eylül 2005
25 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Eğer var oluş, var olmamaktan
daha iyi olmasaydı, hiçbir varlık olmazdı.
İnsanlık, ezel vadilerinden ebed denizine akan bir ışık nehridir.
Hem sonsuz ölçüde büyük olan ve hem de sonsuz ölçüde küçük olan biziz; ve biz aynı zamanda ikisi arasındaki yoluz.
Reklam
Yok olup gitti halkım, Ama ben varım hala, Yasını tutuyorum yalnız başıma onların ... Dostlarımın çoğu öldü, Arkadaşlarım hep öldüler; Onların ölümüyle - Bir felaketten, Bir talihsizlikten başka bir şey değil Benim hayatım da. Memleketimin akarsuları bütün Gözyaşı ve kana boyandı; Nasıl boyanmasın ki, Halkım kırılıp gitti açlıktan, Sevdiğim insan, sevdiğim insanlar ... Eğer ben de açlık çekseydim, Kıtlıktaki halkımın arasında olsaydım; Memleketimin insanları gibi Baskı ve zulüm altında inleseydim Bu kara günlerin yükü Daha hafif olurdu, Huzursuz düşlerimin üzerinde.
Denizin gürültülerini kim bülbülün ötüşüyle birleştirebilir ve kim şiddetli rüzgarları bir çocuğun iç çekişiyle biraraya getirebilir? Hangi insan ilahların şarkısını söyleyebilir?
hayatı giyinmedik biz hayat elbisesinin kıvrımları arasında yalnızca yokluğu giyindik biz.
dinginliği arzuladık belaya duçar olduk unuttuk toprak olduğumuzu ne topraktakine razı olduk ne gökyüzüne erebildik nerede Allah'ın meltemi varlık toz olduktan sonra nerede durdu yoksa kainatın yaratıcısının sinesine mi sığındı
keder inkisar ve bahtsızlık taşıyarak yoksa onu dürüp büktü mü kader
ancak ne zamana kadar ya da havaydı da yine havaya mı dönüştü?
