Dora
@dorafield
Boğaziçi
İstanbul
12 Eylül 2005
25 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
🌙 Gökyüzü cam gibi aydınlık bir gece ay bana bu dünyadan uzaklaşmak için sonsuz bir ışığı takip etmemi söyledi. Sayısız yol vardı önümde, bazen çıkmaz sokaklara saptım bazen yemyeşil vadilerden geçtim kendime sonsuza kadar yanacak bir ışık bulmak için. Mağarada yürümek için aldığım meşaleyi bana zarar vermesin diye söndürdüm, bahçelikli yoldaki kandiller kendi kendilerine kapandı, denizde fırtına dindi ama deniz feneri orda karanlıkların içinde bir gölge gibi dikiliyor, güneş bile yaşlandığını söylüyor bana, sabah göğü aydınlatıyor sonra hemen kaçıyor o da. Gece karanlıkta gökyüzüne baktım birsürü küçük yıldız tanesi ama hepsi uzakta elimi ne kadar uzatsam onlar o kadar uzaklaşır benden. En sonunda ateş gibi bu aydınlığın kendisi olmak istedim. O ateşin içindeki beyaz kısımı ne kadar sabit tutmaya çalışsam da turuncusu heryeri yağmaladı . Bembeyaz bir ateş olana kadar cehennemin sokakalarında yürümem gerektiğini anladım. Belki de bu kadar uğraşmak yerine bir hiç olmayı deneseydim sonsuz bir güneş bana kendi ayaklarıyla gelirdi.
Rabindranath Tagore
Düşüncenin her korkudan azat olduğu bir ülke bir ülke ki insanları dimdik dünya duvarlarla bölünmemiş kelimeler gönlün derinliklerinden fışkırır emek kemale uzatır kollarını aklın ırmağı alışkanlıkların karanlık çölünde kuruyup gitmemiş Ne olurdu Tanrım! Benim yurdum da böyle bir ülke olsa!"Ay hüznü bir misafir gibi ağırlıyor,
Ama güneş gözyaşlarından kocaman bir küre yapmış.
Sayısız hüzün bir araya gelince,
Ortaya öyle bir ihtişam çıkmış ki...
Üstümüze doğan güneşin bu iki kavramı nasıl bir araya getirdiğinin hayreti içindeyim.