Ozal

Ozal
1993
43 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap

Ozal

, bir kitap okudu
10/10
·460 syf.·
9 günde okudu
·
2021 27. kitabı
Svetlana Aleksiyeviç
9.1/10 · 1.274 okunma
Reklam
Gidip tuvalette ağlıyordum. Hiçbir anne koğuştayken ağlamıyor tuvalette ya da banyoda. Tuvaletten pür neşe dönüyorum yanına: "Yanakların pembeleşmiş bile. İyileşiyorsun." "Anne, beni hastaneden çıkar. Öleceğim burada. Burada herkes ölüyor." Nereye gidip de ağlayayım ben şimdi? Tuvalete mi? Sıra var orada... Ve sıradakilerin hepsi benimle aynı durumda...
Sayfa 292·Kitabı okudu
Alışıldık teselli cümlelerinin yerine bir doktor, ölmekte olan adamın eşine şöyle diyor: "Ona yaklaşamazsınız! Onu öpemezsiniz! Ona dokunamazsınız! O artık sizin sevdiğiniz insan değil, bir nesne, etkisiz hale getirilmesi gereken bir nesne."
Sayfa 58·Kitabı okudu
Çernobil topraklarındaki insanların durumu hazin. Ama hayvanların durumu daha da hazin. Bu konudan bahsetmemiştim. Şimdi anlatacağım... İnsanlar gittikten sonra o ölü bölgede geriye ne kaldı? Eski kabristanlar ve biyo-mezarlık olarak adlandırılan hayvan mezarlıkları. İnsan sadece kendisini kurtardı, kendi dışındaki tüm canlılara ihanet etti. Köyler boşalılır boşaltılmaz gruplar halinde bölgeye gelen silahlı asker ve avcılar hayvanları vurdu. Oysa o köpekler insan sesine koşuyordu... Kediler de... Atlar da... Neler olduğunu hiçbiri anlayamadı. Üstelik yaşananlarda onların zerre kadar suçu yoktu; ne yabanıl hayvanların ne de kuşların; hiç suçları yokken sessizce öldüler ki bu daha da korkunçtu.
Sayfa 55·Kitabı okudu
O ilk gece nükleer santraldeki yangını söndüren itfaiye erlerinin ve onların ardından işbaşı yapan temizlik görevlilerinin sergilediği davranışın intiharı andırdığını söylüyordu insanlar. Toplu intiharı. Temizlik görevlileri genelde koruyucu kıyafet giymeden çalışmış, robotların bile "öldüğü" o yere sualsiz gitmişlerdi. Yüksek dozda radyasyon aldıkları gerçeği onlardan gizlenmişti, gerçi onlar da bunu yadırgamamıştı; hatta daha sonra, ölümlerinden hemen önce aldıkları devlet madalyası ve onur belgelerine sevindiler bile... Oysa birçoğu o güne dek hayatta kalmayı başaramamıştı. Bu durumda ne denir onlara: Kahraman mı, canına sorgusuz kıyan insan mı? Sovyet ideolojisi ve terbiyesinin kurbanları mı?
Sayfa 53·Kitabı okudu
Reklam