Bir taraftan da hissediyordu ki odasının intizamı, ruhundaki kargaşanın neticesine bağlıydı; günlerden beri süren ve bugün son haddine gelen bu deruni ihtilal bitmeden odasını düzeltmeye kalkmak nafile bir hareketti; hatta kendi ruhunu bir aynada seyreder gibi görebilmesi için odayı daha fazla dağıtmak ve tabağı bardağı yere atıp kırmak, notaları yırtmak da istiyordu.
Geceye ait hatıralar da onu serbest bırakmıyor, yatağın içinde saatler geçtiğini hissettirmeden onu oyalıyor, yaşanırken ehemmiyet verilmeyen bir çok hatıraların küçük teferruatı üstünde onu düşündürüyordu.