...Verdiklerinin tadını çıkarabildim, ancak bunu utançla, bezginlikle, güçsüzlükle ve suçluluk bilinciyle yapabildim yalnızca. Bu yüzden sana her şey için eylemlerimle değil, dilenci gibi teşekkür edebildim yalnızca.
Reklam
Huysuz, dikkatleri dağınık, söz dinlemeyen çocuklar olmuştuk. Çoğunlukla içimize doğru olmak üzere aklımız sürekli kaçıştaydı.
Hoşuna gitmeyen bir şey yapmaya başladığımda ve seni başarısız olacağıma dair korkuttuğunda, senin fikrine duyduğum saygı öylesine büyüktü ki, belki ileriki bir tarihte gerçekleşecek bile olsa başarısızlığa uğramam kaçınılmazdı. Kendi eylemlerine güvenimi yitirmiştim. Sebatsız ve kararsızdım.
Gerçekten o kadar güzel ki... Franz Kafka'nın dilini çok seviyorum zaten o ayrı ama mektup cidden bir mektup ve o kadar empati yapıp içselleştiriyorsunuz ki Müthiş bi kitap okuyun okutturun. Duygusal zamanlarınız ise ufaktan ağlayabilirsiniz. Okumak güzel olduğundan keşke daha uzun olsaydı diyorum ama bir yandan da iyi ki babası Hermann bey daha fazla yazacak travma bırakmamış diyorum. Hoş, bıraksak yüzlerce sayfa yazacak kadar doludur Kafka ama neyse. 10 üstünden 9
Reklam