Gerçekten o kadar güzel ki... Franz Kafka'nın dilini çok seviyorum zaten o ayrı ama mektup cidden bir mektup ve o kadar empati yapıp içselleştiriyorsunuz ki Müthiş bi kitap okuyun okutturun. Duygusal zamanlarınız ise ufaktan ağlayabilirsiniz. Okumak güzel olduğundan keşke daha uzun olsaydı diyorum ama bir yandan da iyi ki babası Hermann bey daha fazla yazacak travma bırakmamış diyorum. Hoş, bıraksak yüzlerce sayfa yazacak kadar doludur Kafka ama neyse. 10 üstünden 9
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çok çok beğendiğim bir kitap oldu. Doktor ve sözde hastasının diyalogları üzerine kurulu çerezlik gibi görünse de sayfayı okurken durup uzunca düşüncelere daldığınızdan aslında hemencecik bit(e)miyor. Zamanım olunca tekrardan okumak istiyorum. 10 üstünden 8.85
İTİRAF İNCELEME
Otobiyografik. Kendi yaşadığı içsel çatışmayı uzunca yazmış. O yüzden okuması biraz zordu açıkçası. Eğer klasikler hatta Tolstoy okumaya yeni başladıysanız başlangıç için pek iyi bir tercih olmaz. Sıkılıp bırakabilirsiniz. Onun dışında yaşadığı boşluk hissi ve sorgulamayı ben de deneyimlediğimden -tabii daha az karmaşık şekilde: :dd- hoşuma gitti. Empati yapabildim. Ayrıca sona doğru inançta aklına yatmayanları temellendirme biçimi de hoşuma gitti. 10 üstünden 7 veriyorum güzel kitap
Kişilik bölünmesi, şizofreni, iç çatışma çok güzel işlenmiş bence. Acaba gerçek mi diye düşündürtüyor kitap :) Bu kadar detaylı ve etkileyici yazmış olması, yazar da benzer şeyleri yaşamış mı diye düşündürtmedi değil
