ipek
@dr_iss
12 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Psikiyatrik bir bozukluğu bu kez doktorun değil hastanın gözünden tanıdığımız bir kitap. Deborah’ın zihnini dışardan bir göz olarak değil de tüm berraklığıyla içerden görüyoruz.Hem de kurgusal değil gerçek bir hikayeyle.
Deborah yaşadığı zorlukların aksine kendi kontrolünde olan başka bir dünya kurmuş zihninde. Orada yaşarken gerçeklikle bağını tamamen yitiriyor, hayatına devam edemiyor. Üstelik kurguladığı bu dünya da gitgide deborah’ın kontrolü altından çıkıyor.
“Sana gül bahçesi vadetmedim” derken psikiyatrist dünyadaki kötüyü yok edemeyeceğini söylüyor. Deborah’ın başına gelen zorlukların devam edeceğini fakat deborah’ın tüm bunlarla (güzelliklerin de eşliğinde) nasıl yaşamına istekle ve bağlılıkla devam edeceğini gösteriyor.
Tolstoy’un gözünden aile kurmak
Tolstoyun aşkı tanımlama şeklini hep sevmişimdir. Bu kitabında başta şiirsel bir aşk okurken bir anda hayal dünyasından gerçek dünyaya sert bir düşüş yaptırıyor. Kitabın kendi aşk hayatından ilham alarak yazıldığı söyleniyor. Tolstoy’un duygusal alanda hiç yanılmayacağını şahsen tahmin etsem de umarım evlilik hakkındaki düşünceleri doğru değildir. Evliliği kötülememiş fakat evlilikle birlikte karakterlerin iç dünyasından aşkı ve hayatı tüm şiirselliğinden eden bir şeyi kaybettirmiş.Çoğu insan aşkın bu evrimini pozitif yönde kabul eder ama kitap bende rahatsız edici bir hissiyat bıraktı. Buna rağmen okurken keyif aldım çünkü kitaptaki karakterlerin, genç kadın ve ona kıyasla yaşlı bir erkeğin davranışlarını derin bir gözlem ve duygusal analiz sunarak kaleme almış.
Beğenmedim
neden bu kadar beğenildiğini anlamadığım bir kitap. gençlerin gelişim süreçlerini yok saymış. ayrıca edebiyatı kaçınılması gereken kötü bir şey gibi aktarmış. makine gibi çalışarak mutlu olunabileceğini savunuyor. anlık gaza getirebilir ama gerçekçi bir kitap değil.