Ayşe Özalp
@draysek
Güzel sevmek gerek azizim, güzel sevmek...
Insana rast gelesin...
Düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya...
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Ne hissedilmesi gerekiyorsa onu hissediyorum. Koca bir hiçlik... Ne eksik ne fazla. Böylece yavaş yavaş deliriyorum. Delirdikce boş veriyorum. Boş verdikçe hafifliyorum. Zerre zerre azalıyorum. Böyle giderse yok olacağım. Her canlı gibi. Bu sebeple endişelenmek beyhude. Yani çok hissetsen de ölüyorsun hiç hissetmesen de. Iyisi mi sorgulamadan yaşayıp gitmek...
Aşk... Ne amansız bir fırtına! Eti kemikten, kanı damardan, nefesi bedenden ayıracak kadar.
Yolculuğun kendisi... Insani insan yapan hafızası...
Hayatla hayal arasındaki mesafe, bir harften çok daha fazlasıdır ey asi derviş! Sen de bunu anlamıyorsun işte! Ömür kuşunun tüyleri birer birer uçup gitti. Okuduğun yüzlerce kitap, hatmettiğin bir o kadar harita ve tekellüm etmek için didinip durduğun türlü ecnebi lisanları...
Deyiver hele; ne kaldı onlardan geriye?
Yol nasıl güzel, yolculuk nasıl güzel...
Teslimiyet, an da kalmak, seçimler... Bu kavramlar üzerinde birçok kitap okumuş, özellikle de son dönemlerde spiritüel kitaplara ve aydınlanmaya özel ilgisi olan biri olarak diyebilirim ki; okuyabileceğiniz en çarpıcı kitaplardan biri. Kendinize dışaridan bakmanızı sağlıyor. Kendinizi gözlemlemeye, neyi niye yaptığınıza, takılıp kaldığınız şeylerin size ne kazandırdığını anlamanıza, kafanızda dönüp duran düşüncelere, susmayan zihninizi fark etmeye yani kısacası kendi kendinizin polisi olmaya yönlendiriyor.
Ne çok geçmişe takılıp kalmışız ya da ne çok gelecek endişesi planları ile bugünü şimdiyi kaçırmışız. Eğer siz de benim gibi kendi düşüncelerinden beyninden zihninden yorulan insanlardansaniz size de bana geldiği gibi ilaç gibi gelecektir.
Olan herşey şu an da oluyor, geçmiş olup bitti gelecek henüz yaşanmadı... Insanın bunu kendine sürekli hatırlatması gerekiyor sanırım.
O kadar çok bölümünü beğenip o kadar çok notlar aldım ki, ama sanırım en çok "yaşama direnmeyin, bırakın içinizden akıp geçsin" kısmını hayat felsefem haline getirmeyi umuyorum.
Hayatın bir yolculuk olduğu, tezatliklarla var olduğu, iyi şeyler kadar kötü şeylerin de olacağı, mutluluğun huzurun yaşadığın durumlarla değil seninle ilgili olduğunu, kötü şeyler olduğunda gözlerini kapatıp içine bakmanı ne hissettiğini fark etmeni istiyor.
Ya da ben bunları aldım, bakalım siz nasıl çıkarımlar yapacaksınız...
Kısacası kuvvetle önerilir efendim, okuyunuz okutturunuz...
Reklam