Yoruldum kardeşim, yorulduk. Ben dünyanın parçası olmaktan bu denli yorulduysam dünyanın kendisi ne haldedir kimbilir. Sanırım yaşamayı beceremiyorum. Bazen diğerleri yaşayabiliyorlarsa bunu bende becerebilirim diyorum içimden... Ben ne yaşamayı becerebiliyorum ne de ölmeyi. Ölümle hayat arasında kurumuş bir ırmağım...
Mesele sevdiğiniz kitapları hayatınızın kırılma anlarında yeniden okumaktır. Kitapların canlı olduklarını, nefes aldıklarını, tıpkı insanlar gibi yaşlanıp huy değiştirdiklerini o zaman anlarsınız... Esasında siz değişirsiniz. Siz değiştiğiniz gibi onlar da değişirler...
Ne olduğunu, neden olduğunu bilmezsin, bilemezsin. Hayatında herşey yolundadır da bir şey eksiktir. Leziz bir yemeğin eksik kalmış tuzu gibi. Çöl sıcağında içtiğin suyun eklenmemiş buzu gibi. Yoksunluğu hisseder ama neyin eksik olduğunu bilmezsin. Hayatındaysa bu eksik yüreğini acıtır. En mutlu olduğun anda bile yüreğinde sürekli bir boşluk...