Kafam çok karışıyor . Çünkü artık sanırım bir kalbim yok. Kalbim olmadığı için bazı şeyleri yeteri kadar iyi anlayamıyorum. Bir kalbim olsa yaşayamazdım, yaşadığıma göre hala ve hala utanmadan arsızca yemek yediğime uyuduğuma onunla bununla konuşup hatta arada güldüğüme göre benim bir kalbim yok ve o yüzden anlayamıyorum bazı şeyleri. Utanmaz terbiyesizin teki olurdum bir kalbim olsaydı...
Gidiyordu. Arkasından gidemezdim. Giderdim de , gidemezdim. Kadın olmak sıklıkla frene asılmayı gerektiriyordu çünkü. Gaza basıp toslamışlığım da vardı. Geçmişten ders çıkarmak hiç benlik değildi ama bazen o kadar acıyordu ki, aynı acıyı bir kez daha yaşamamak için kendini sandalyelere çivleyebilir, kapıları kilitleyip anahtarları yutabilirdin. Ben de aynını yaptım. Frene bastım.