Enes Başak
@drenesbasak
Bu kitapta Süleyman Nazif tarafından kaleme alınmış iki metin bulunuyor. Bu metinlerin kaleme alınma sebeplerinden biri İngiltere’nin Türkiye’deki Hıristiyanların durumunu tahlil etmek üzere bir heyet gönderilmesini istemesidir. Diğer sebep ise İspanya sömürgesi durumundaki Fas Müslümanlarının bağımsızlık direnişine başladığı sırada bir Fransız gazetesinde tüm Afrika sömürgeleri için bunun bir tehdit olduğu ve direnişi bastırmak üzere İspanya, İngiltere ve Fransa’nın birlikte hareket etmesi gerektiğine dair çıkan yazıdır. Süleyman Nazif haksız, adaletsiz ve zulüm dolu bu iki tutumu görünce bu metinleri kaleme alır. “Hz. İsa’ya Açık Mektup” (1924) dört bölümden oluşuyor. Nazif burada zalim Hıristiyanları Hz. İsa’ya şikâyet ediyor ve onun ağzından da bir cevap yazıyor. Nazif’in buradaki dili ağır olmakla birlikte, Balkan savaşları, birinci dünya savaşı ve kurtuluş savaşını görmüş, onbinlerce Müslüman’ın şehit edilişine tanık olmuş birinin heyecan anında bu metni yazdığı göz önünde bulundurulmalıdır. “Kâfir Hakikat” (1926) metni ise zalim Avrupalı devletlerin Müslüman ülkelerde yaptığı sömürgelere karşı bir duruş olarak yazılır. Yine Büyüyenay Yayınları, yine son derece faydalı bir kitap…
Reklam
Tâhirü'l-Mevlevî’nin 1947 yılında yayınlanan bu kitabı, İkinci Murad döneminin en büyük şairlerinden biri sayılan Germiyanlı Şeyhî’nin hayatını ve onun en önemli eserlerinden biri olan “Harname”sini konu ediniyor. Aynı zamanda bir hekim de olan Şeyhî, Sultan Çelebi Mehmet’i tedavi etmek üzere saraya gider ve onun tedavisinde büyük faydası olur. Bunun üzerine Sultan kendisine bir köy bağışlar. Buraya giden Şeyhî köyün eski sahipleri tarafından dövülür. İçinde bulunduğu ekonomik zorlukların artık bittiğini ümit ederken bir de dayak yemesi Şeyhî’yi çok üzer. Kendi durumunu ifade etmek üzere, tahminen 1415 yılında, 126 beyit olarak Harname’yi yazar. 60 kadar eseri bulunan Tâhirü'l-Mevlevî bu kitapta Şeyhî’nin hayatını, Harname’nin yazılış atmosferini ve içeriğini aktarır, beyitleri nesre çevirerek okuyucuya sunar. Ağustos ayı okumalarını Büyüyenay Yayınları kitaplarına ayırmıştım. Çok faydalı bir ay oluyor elhamdülillah.
Kitaptan bir kelime:
Engürüs: Eskiden Türkler'in Macarlar'a verdiği isim.
Lermontov tarafından 1841 yılında şiir olarak yazılan “İblis” eseri 1891 yılında Madam Gülnar tarafından roman olarak hazırlanır ve Türkçe ve Rusça olarak yayınlanır. Bu kitabın hikâyesi en az kitabın konusu kadar ilginç. 1889 yılında Osmanlı Devletini temsilen bir kongreye giden Ahmet Midhat seyahati sırasında 8-9 dil bilen ve kendisi de bir yazar olan Olga de Lebedev ile tanışır. İyi derecede Türkçe bilen ve bir Osmanlı hayranı olan Lebedev, mahlas olarak Madam Gülnar ismini kullanır. Ahmet Midhat ile tanışmasının akabinde bir süre sonra İstanbul’a gelen Madam Gülnar burada Tercüman-ı Hakikat’te yazmaya başlar ve Rusçadan Osmanlıcaya çeviriler yapar. O dönemde daha çok Fransız edebiyatından çeviriler yapılmakta iken, bu vesile ile Osmanlı halkı Rus edebiyatı ile tanışır. Gelelim kitaba. Lermontov, dönemindeki Puşkin’den etkilenmiş ve hatta onun ölümü üzerine de bir eser vermiş olan, genç yaşta takdir toplamış bir şairdir. Yaklaşık 12 yılda tamamladığı “İblis” şiirinde, zıt fikirlerin mücadelesi ekseninde, yeryüzüne inen İblis’in bir kadına olan aşkını anlatır.
