Gamze Eroğlu
@drgea
Anne , hekim, edebiyat öğrencisi, kedisever , kitapsever
İstanbul
12 Şubat
119 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Rastlantısal olarak elime geçen bu kitap, 80'li yıllarda çok satarlar yazarı Erica Jong' a ait .Shakespeare 'in ne çok yazara ilham olduğunu,yol açtığını bir kez daha gördüm. 
Hamnet 'den yıllar önce yazılmış ,acaba 
Maggie O'Farrell da okumuş muydu diye düşünmeden edemedim.Önsözden başlayarak Venedik ( -ki tarihi adlarından biriymiş Serenissima ) ve Shakespeare'e adanmış olduğunu anlıyoruz ,ancak kitap kurgusu açısından dağınık , ne yazık ki .Çok fazla şey söyleme, bilgi aktarma telaşıyla derinleşemiyor.Yer yer hoş tespitleri ( özellikle kadının toplumsal rolleri üzerine ,annelik , sevgili, eş olma , kariyer vs.. ) var yazarın .Ama işte şöyle bi' üstünden geçmek gibi ...Okunabilir , okunmasa da kayıp olmaz diyebileceğim bir kitaptı.
Bu arada, konu Shakespeare ise kıymetlim 
Javier Marias 'ı anmadan geçmeyeyim, işte o , okunmazsa kayıp olur :)
Reklam
Puan vermedi·312 syf.··
Beğendi
·2024 40. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 27 Temmuz 2024 22:38
Tarçın dükkanları ,okurundan emek isteyen bir metin.Zor ,bir o kadar da lezzetli öyküler ,birbirinden bağımsız gibi görünse de ortak temalar,kişiler ve atmosfer anlamında birbirine bağlanıyor . Çocuk Joseph’in gözünden dünyayı merakla inceleyip anlamlandırmaya çalışıyor, çoğu kez başaramıyoruz ; sisli ,karanlık ,tekinsiz bir atmosferin içinde yolumuzu bulmaya çalışarak kala kalıyoruz.Yazarın, ressam da olması ,kelimelerle resim yapmasını kolaylaştırmış.Okurun bu soyut resmin önünde sarsılmaması imkansız ..
Kafkaesk atmosferi -ki Kafka ile kalem kardeşlikleri sadece bununla sınırlı değil - (Joseph , baba, böcekler, kuşlar, sinekler , metamorfoz geçiren madde ve kişiler vs..) uyandırdığı duygularla beni Bilge Karasu’nun Gece’sinden , Calvino’nun Görünmez Kentler’ine , Tanpınar’dan , Oğuz Atay’ın öykülerine savurdu. Hem tanıdık ,hem hiç kimseye benzemeyen , damakta
farklı bir tad bırakan , hazmı zor , hazzı çok bir baharat gibi ..Tarçın sevenlere öneririm. Sabrınıza değecektir .
Fernando Pessoa ve onun dış kimlikleri ile yakın zamanda tanışmışken, ‘Ricardo Reis ‘adını gördüğüm bu kitaba kayıtsız kalamazdım.Beklediğimden çok daha fazlasını buldum.’Huzursuzluğun Kitabı’ ile paralel bir okuma yapmak, bu deneyime fazladan lezzet kattı,öneririm.Fernando-Ricardo diyalogları hayata ve ölüme dair , felsefi ve samimi alt yapısıyla çok keyifli ancak kitap, sadece Pessoa’ya bir selam gönderme ve saygı duruşundan ibaret değil. Saramago,dönemin siyasi atmosferini ,savaşı, faşizmi,insan doğasını, zayıflıklarını , aşkı kendine özgü yazım dili ve ironisi ile muhteşem anlatmış. Arka planda şehrin dokusunu hissediyor , Lizbon’u görmüş kadar oluyorsunuz.Saadet Özen’in çevirisi de harika.. Kitabı hem kurgusal yönüyle çok keyifle okudum, hem de tarihi gerçeklere dair pek çok şey öğrendim ( hiç didaktik olmayan bir üslupla üstelik ) .’Körlük ‘ kitabıyla tanıştığım Saramago’ya hayranlığım bu kitap ile katlandı, külliyatına devam etmek ( ve Lizbon’a gidip Saramago müzesini gezmek :) ) arzusu içindeyim.
