“Mutlu olmaya gönüllü olmalısın. Hayatının karmaşıklığına rağmen olanları yalnızca kabul etmeli, ideallerinden kurtulmalı ve takip edecek yeni bir mutluluk haritası çıkarmalısın.”
“Bana yalnızca şunu söyle,” diyor. “Kalbin hâlâ çarpıyor mu? Acısa ve ağrısa da, hâlâ çarpıyor mu?”
“Evet,” diyorum.
“İnsanlar acıyla yaşayabilecek varlıklardır. Güçsüz olanlar acılarının onları yavaş yavaş, duygusal bir ölüme götürmesine izin verir. Güçlü insanlarsa o acıyı alır ve kullanır, Margo. Yakıt olarak...”