Dorian Gray
@drgry
13 Ekim 2000
70 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
İlk hikayesi Oval Portre gerçekten etkileyiciydi; ancak diğer öykülerini okumaya devam etmekte zorlandım. 128 sayfalık kitabı tam 16 günde tamamlayabildim. Hikayelerde anlamdan çok betimlemeye ağırlık verilmiş, bu da okumayı yorucu hâle getiriyor. Belki Stefan Zweig’in akıcı ve yoğun anlatımına alışık olduğum için bana böyle gelmiştir, ancak genel olarak tavsiye etmiyorum.
Reklam
Yasak aşk, savaş yüzünden sevdiğine kavuşamayan bir adamın hikâyesi anlatılıyor. Adam, kavuşmanın önündeki engellere ve yılların getirdiği değişimlere rağmen, anılarında yaşattığı duygularla sevgisinin varlığını sürdürmeye çalışıyor.
Stefan Zweig, bu süreçte toplumun savaştan ne kadar yorulduğunu gözler önüne seriyor. Kadın ise savaşın karanlığı içinde aydınlık, huzur ve sıcaklık kaynağı olarak betimleniyor. Savaştaki mutsuzluk ve buhranı aşkla unutmaya çalışıyorlar. Silahlara Veda kitabını hatırlattı bana. Şu savaş ne zor şey..
Türk vatandaşı olan herkesin mutlaka okuması gereken kitaplardan biri.
Eserde, günümüze kadar süregelen siyasi oyunların temelleri, Batı’nın Ortadoğu’daki gerçek niyetleri ve “Türk” kavramının birleştirici gücü üzerinde duruluyor. Ayrıca, Atatürkçü olduklarını iddia edip aslında Atatürk’ün düşüncelerini ve hedeflerini yansıtmayan siyasetçilere eleştirel bir bakış sunuyor. Atatürk’ün sözleriyle birlikte bu siyasetçilerin ülkeyi getirdiği durumun kıyaslanması, gerçekten Atatürk’ün ilkelerini benimseyenlerle yalnızca rol yapanlar arasındaki farkı çok net bir şekilde ortaya koyuyor.
Kitap, seçim dönemlerinde siyasetçilerin söylemlerini nasıl sağlıklı değerlendirebileceğimiz konusunda da önemli ipuçları veriyor. Özellikle genç nesillere hitap eden ve farkındalık oluşturmayı amaçlayan bir eser.
Ben keyifle okudum. Ancak Atatürk’ün sözleri alıntılanırken bazı kelimeler bana oldukça ağır geldi. Daha sadeleştirilmiş bir versiyonun eşlik etmesi okuru rahatlatabilirdi. Yine de, iyi ki okumuşum.
Roman, terapist Gülseren Hanım’ın hastalarıyla yaptığı seanslar üzerinden ilerliyor. Roman güzeldi ancak Anadolu’nun cahil toplumunun düşüncelerini okumak benim için inanılmaz zordu. Hatta mümkünse ben bir süre Hayri ismini duymak istemiyorum.
Hayri gibi adamların hala nefes alıyor olması bile yeterince rahatsız ediciyken, bu adamlara körü körüne bağlanan, onlardan gelen her lafı emir sayıp hayatlarını heba eden kadınların sızlanmalarını okumak inanılmaz rahatsız ediciydi.
Kadın olmak bu kadar değerliyken, kendilerini bir adamın iki dudağı arasına sıkıştıracak konuma düşürmüşler çok yazık. Adam ise yüzsüzce üç kadını aynı anda idare etmeyi marifet sanıyor. İşin en kötü tarafı, bu romandaki olayların çevremizde de gerçekleşiyor olması. Kendilerine bile acımayan ve boş adamlara kendilerini ezdiren bu insanlar bir de çocuk yetiştiriyor. Sonra da Hayri ve bu kadınlar gibi problemli yetişkinler çevremizde yer alıyor dayanılır gibi değil. Böyle hayatlar insanı aşktan sevgiden soğutuyor gerçekten.
(Spoiler içerir)
Hayri'nin en sonunda öldürülmesine terapist üzülmüş olabilir ama ben az bile olmuş dedim. Hatta itiraf etmek gerekirse çok mutlu oldum. Daha kötü bir ölümü hak ediyordu aslında ama neyse.
Temiz kalpli, sadık ve hayalleri olan bir adamın intikam almak isterken bambaşka birine dönüşmesi, öfkenin bazen ne kadar güçlü olabileceğini gösteriyor. İf kalesinden çıktıktan sonra intikam almasaydı nasıl olurdu, mutlu bir hayat sürdürebilir miydi diye de düşünemiyorum. Çünkü Edmond suçsuz olmasına rağmen yıllarını kapalı duvarlar arasında geçirirken diğerleri hayatlarını lüks içinde geçiriyordu. Yine de bulunduğu hapisten çıkıp, intikam uğruna başka bir hapise girmiş oldu. Kalan hayatını da intikam uğruna yedi bitirdi, serbest bir mahkum olarak sürdürmüş oldu.. Çok çelişkili bir hayat gerçekten
Reklam