peri
@drleksey
12 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
etika'ya maruz kalırken bende oluşan duygulanışlar
Puan vermedi
biraz spoiler içeriyor olabilir
"the funny thing about the ethics is that although it looks like an old-fashioned terribly boring maths textbook with definitions, proofs, propositions, demonstrations, when you read it, at least when I read it, it comes across as telling a story as well in a sense that it's an idealized intellectual autobiography."
bu etika'yı anlayabilmek için göz attığım videolarda karşıma çıkan jonathan ree'nin yorumu, beni güldürmüştü. ancak tabiki ben sadece korkunç derecede sıkıcı bir kitap kısmına katılabilirim. bu kitabı bir hikaye gibi görme şerefine erişemem. etika'yı bazen anladım, bazen anlamadım, bazen öfkelendim. okumak zordu ama istememe rağmen hırs yapıp geri döndüm. neden hırs yaptım, bilmiyorum.
bu kitabı okurken bende olusan öfke ve serzenislerin nedeni spinoza'ya sempati duymam ama garip bir şekilde onun bir rasyonalist oldugunu kaçırmış olmamdı. sadece alıntı okursanız böyle olur! (duygular varolus gücümüzde artıs veya azalıslardır sözüyle beni kendine hayran bırakmıştı)
yine etika'yı anlayabilmek için ara ara ulus baker dinliyorum ve çetin balanuye'nin "spinoza'nın sevinci nereden geliyor" kitabına bakıyorum.
yarım yamalak anlamalarım ve yardımcılarımın bana sundugu bu bulanık spinoza felsefesi(etika temelli) günlük hayatımda üstümde nasıl bir his bıraktı, bende nasıl fikirler ve onlara tekabül eden duygular! oluşturdu diye sorarsanız, basitçe şöyle: her sey icin idealize edilmis bir form bulmaktan kacınmalıyım. dogayı ve kendi tabiatımı böylece kabul etmeliyim.
aynı zamanda, bazı konularda ne kadar da aşkıncı oldugumu görmüs oldum. her fırsatta cezalandırılmıs veya bir kurban gibi hissetmek askıncı perspektifin sonucları olmalı. (biraz da depresif, karamsar bir ruh halinin) bunları törpüleyebilirim. ancak etika'yı okurken ve