Sənə çox qəribə gələr bu nəğmə,
Məni ilk dəfədir tutqun görərsən.
Hər vaxt baharımda dolanmısan sən,
Hələ payızımda gəzinməmisən.
Sən elə bilərsən çiskinə, qara
Ən uca zirvələr bürünər ancaq
Sən elə bilərsən gedən qatara,
Hər vaxt gecikənlər yüyürər ancaq.
Gah elə bilərsən günahkar mənəm,
Gah elə bilərsən günah səndədir.
Hərdən hönkürərsən uçdu əlimdən,
Hərdən hıçqırarsan yox, mənimlədir.
Yazmasam, susubdur, ölübdür demə,
Yaraşar şairə ölmək, dirilmək.
Gün gələr bitməmiş şeirlərimə,
Yağar gözyaşları qafiyələrtək...
Vahid Əziz